Να πούμε από την αρχή κάτι πολύ βασικό. Πως ο Κορνέτης δεν τάσσεται, εννοείται, με τη σύγχρονη ακροκεντρώα / νεοφιλελεύθερη αντίληψη (ούτε με τη διαχρονική ακροδεξιά φυσικά) κατασυκοφάντησης του «Πολυτεχνείου», γι' αυτό, νωρίς-νωρίς στο βιβλίο του, επιχειρεί να διαλύσει τα σχετικά νέφη, σημειώνοντας: «Αυτή την αναθεωρητική οπτική (σ.σ. της αμφισβήτησης του Πολυτεχνείου) τη θεωρώ όχι απλώς εξαιρετικά άστοχη και ανιστορική, αλλά και επικίνδυνη, αφού τείνει να μετατρέψει το Πολυτεχνείο, από ένα γενικά αποδεκτό "τόπο μνήμης" μετά τη Χούντα σε διχαστικό μνημονικό γεγονός».
Πάνω σ' αυτή τη βάση είναι δομημένο το βιβλίο του "Τα Παιδιά της Δικτατορίας" και γι' αυτό θα τα πούμε αναλυτικά στη συνέχεια.
Πατώντας lifo.gr θα σας εμφανιστεί ολόκληρο το άρθρο.
Ο ιστορικός Κωστής Κορνέτης εξηγεί στην Τίνα Μανδηλαρά τις παραμέτρους που διαμόρφωσαν το βιβλίο του
Η παρουσίαση του βιβλίου στη biblionet με όλες τις κριτικές γι'αυτό
Μπορεί